PATRON SZKOŁY


Puchalski Włodzimierz (1909-1979), polski reżyser filmów dokumentalnych i oświatowych, pionier filmu przyrodniczego w Polsce. Z wykształcenia inżynier agronom (Politechnika Lwowska), był w latach 1936-1939 asystentem profesora W. Romera na wydziale fotochemii, realizując filmy biologiczne, głównie ornitologiczne.


Od 1946 kierował grupą produkcyjną w Krakowskim Oddziale Instytutu Filmowego w Łodzi. Od 1950/1951 pracował w Instytucie Zootechniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1954 w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi.


Rozkwit twórczości Puchalskiego nastąpił po zakończeniu II wojny światowej. W swoich dziełach popularyzował idee ochrony przyrody, pokazywał najrzadsze, ginące gatunki zwierząt (m.in. tchórza stepowego, dropa, żurawia zwyczajnego), opisywał piękno polskiej przyrody. Jego filmy zyskały ogromne uznanie w kraju i za granicą.


Zrealizował filmy: Ptasia wyspa, Zima w Puszczy Białowieskiej i Jeziora Mazurskie (1947), Na śnieżnym szlaku Karkonoszy (1948), Flora Tatr (1949), Instynkt macierzyński ptaków (1954), Nietoperze (1956, nagroda w Lipsku), Łabędzie jezioro (1957, nagroda w Rzymie), Wśród gór i dolin Arktyki (1958), W tundrach Arktyki (1959), Puszcza Białowieska (1964), U brzegów Skandynawii (1965, nagroda w Mediolanie), Nasze gady i płazy (1972), Lato na Wyspie Króla Jerzego (1979) i inne.


Był autorem ponad 50 albumów fotograficznych o tematyce przyrodniczej (np. Bezkrwawe łowy, 1951). Zmarł i pochowany został na wyspie King George (Antarktyka). Jego imieniem nazwany został lodowiec wznoszący się w pobliżu bazy H. Arctowskiego na Antarktydzie.


Dla uczczenia pamięci Puchalskiego począwszy od 1995 organizowany jest corocznie przez redakcję czasopisma Łowiec Polski konkurs fotograficzny jego imienia.